Kuryłowicz & Associates

Służy temu zasada "zaufania", która mówi, że dla zapewnienia maksymalnej otwartości struktury przestrzeni liczbę ustaleń przyjętych na poziomie planistycznym należy ograniczyć do niezbędnego minimum. Jako wytyczne w większej skali zostały zapisane jedynie najistotniejsze dla koncepcji cechy i parametry przestrzeni, co pozwoliło na pozostawienie znacznej swobody w dalszym kształtowaniu poszczególnych fragmentów zabudowy. W pierwszej kolejności ustalono wielkości obszarów publicznych i zielonych, tworzących system powiązanych przestrzeni otwartych i rozplanowanych z uwzględnieniem relacji wewnętrznych zespołu oraz kontekstu otoczenia. W strefach przeznaczonych pod zabudowę wyodrębniono dziewiętnaście jednostek - kwartały mieszkaniowe mieszczące od 100 do 150 mieszkań oraz obszar zabudowy usługowo-komercyjnej. Dla każdej jednostki ustalono główne parametry, określające gęstość zabudowy i obrysy brył, pozostawiając w ten sposób jej ukształtowanie do rozstrzygnięcia szczegółowego.

W pojedynczym kwartale zabudowy znaczną część powierzchni muszą zajmować otwarte przestrzenie zielone. Specyfiką planu EKO-Parku jest konsekwentne przeniesienie tej zasady na całe założenie i na pojedynczy budynek. W skali osiedla ogólnodostępne, równomiernie rozmieszczone na całym obszarze tereny otwarte stanowią około 25% powierzchni. W skali budynku ważnymi komponentami architektury są elementy natury i przestrzeni "dodanej" (zielone dachy i ściany, strefy buforowe wokół mieszkań). W ten sposób na wszystkich trzech poziomach (zespołu, kwartału, budynku) zostaje zachowana jednorodność i podobne proporcje struktury mozaiki przestrzennej.

Aby zapewnić kontrolę nad modelowaną strukturą, w trakcie projektowania stworzono powiązaną z modelem przestrzennym bazę danych, w której uwzględniono wszystkie najważniejsze parametry zabudowy (powierzchnie, wysokości, odległości między budynkami, nasłonecznienie, komunikację, wielkość mieszkań, garaże itp.). Stała aktualizacja bazy danych pozwalała na bieżącą ocenę poprawności rozpatrywanych wariantów ukształtowania masy urbanistycznej.

W początkowej fazie projektu ważnym etapem, pozwalającym na rozpoznanie właściwej dla miejsca skali i gęstości zabudowy, były eksperymenty, polegające między innymi na skanowaniu istniejących fragmentów miasta, modelowaniu różnej kumulacji i dystrybucji elementów programu czy badaniu odmiennych typologii zabudowy kwartałów.

Podczas całego procesu projektowania i realizacji osiedla Autorska Pracownia Architektoniczna Kuryłowicz & Associates pełniła i nadal pełni (2007) funkcję generalnego projektanta, podczas gdy poszczególne kwartały zabudowy powierzono do opracowania różnym zespołom architektów. Ponad połowę projektów wyłoniono w ramach konkursów, do których zostały zaproszone zarówno renomowane pracownie architektoniczne, jak i zespoły młodych projektantów. Mimo dużej swobody pozostawionej autorom poszczególnych fragmentów zabudowy oraz znacznej różnorodności koncepcji projektowych składają się one na spójną całość i twórczo wpisują się w założenia planu ogólnego zagospodarowania osiedla.

Zespół EKO-Park jest miejscem eksperymentu, polegającego na stworzeniu całego fragmentu miasta w jednym cyklu inwestycyjnym. Jego kształt jest już obecnie w całości określony w projektach, a w ciągu kilku najbliższych lat stanie się częścią realnego krajobrazu miejskiego Warszawy.