Kuryłowicz & Associates

Powierzchnia budynku FOCUS jest porównywalna z obszarem warszawskiej Starówki, a liczba jego użytkowników dorównuje liczbie mieszkańców niewielkiego miasta. Od początku było wiadomo, że będzie to obiekt o niespotykanej skali, stanowiący zdecydowaną dominantę nie tylko w stosunku do sąsiedniej zabudowy, ale także w skali całego miasta. Z tego powodu zdecydowano się nadać mu charakter odrębnego organizmu, funkcjonującego podobnie jak dawne założenia miejskie. Rozplanowany na rzucie prostokąta budynek ma jedno silnie wyeksponowane wejście, pełniące funkcję bramy miejskiej. Odpowiednikiem rynku - czy też placu targowego - jest wewnętrzny przekryty dziedziniec, wokół którego wznoszą się kolejne poziomy kondygnacji, mieszczących na parterze i pierwszym piętrze restauracje, sklepy, sale konferencyjne, klub sportowy i centra łączności, a wyżej biura. Podstawowe elementy funkcjonalne budynku - windy, schody, hole wejściowe i toalety - znalazły się w narożnikach.

Budynek został podzielony na cztery niezależne części-dzielnice, obsługiwane przez trzypoziomowy parking podziemny. Po stronie południowej, na poziomie szóstej kondygnacji, został usytuowany czterokondygnacyjny ogród zimowy - odpowiednik miejskiego parku, który służy jako przestrzeń rekreacyjna dla użytkowników biur, a także stanowi wizualne powiązanie z parkiem po południowej stronie ulicy oraz z panoramą centrum miasta po stronie północnej.

Wiedząc o tym, że relacja budynku FOCUS z otoczeniem będzie, ze względu na skalę i ogromną kubaturę, bardzo silna, przyjęto założenie, że wielkość detali i materiały zastosowane w kształtowaniu fasad powinny dotyczyć bardziej skali miasta niż samej budowli i jej bezpośredniego otoczenia. Elewację południową tworzy dwuwarstwowa ściana "aktywna", z systemem wewnętrznych, sterowanych elektrycznie żaluzji. Elewacje zachodnia i wschodnia, obłożone polerowanym granitem w kolorze czarnym, zostały zaakcentowane równomiernym rytmem występujących przed ich lico, masywnych bloków kamiennych i otworów okiennych o powiększonych gabarytach. Zwieńczenie kompozycji budynku stanowią dwie najwyższe kondygnacje, pokryte okładziną z blachy cynkowo-tytanowej i podkreślone wspornikowym gzymsem w kształcie skrzydła samolotu.

We wnętrzach, wobec odległości wynikających z wielkości budynku, zrezygnowano z klasycznej zasady zachowania spójności między ich charakterem a sposobem ukształtowania elewacji. Charakter i dynamikę przestrzeni wewnętrznych obiektu determinują także indywidualne rzeźbiarskie formy wybranych elementów funkcjonalnych, takich jak schody, windy i schody ruchome.